​استفتائات امام خامنه ای(مدظله العالی): مصرف زکات فطره
 س: آيا زكات فطره را مىتوان به خانواده فقير غير متدين داد؟
  ج) در زكات فطره، عدالتِ گيرنده لازم نيست؛ ولى به كسى كه آشكارا گناه كبيره انجام مى دهد، بنابر احتياط نبايد زكات فطره داد.
 س: آيا پدر مى تواند زكات فطره را به فرزند دانشجوى خود كه محتاج است، بدهد؟
 ج) اگر فرزندان فقير باشند، پدر و مادر بايد مخارج واجب آنان را بپردازند و نمى‌توان چيزى از زكات فطره را بابت مخارج زندگى به آنها داد ولى براى اداى دين و يا مايحتاجى كه تأمين آن بر پدر واجب نيست اشكال ندارد.
 س: آيا جايز است زكات فطره را به عنوان هديه، به خويشاوندان آبرومند و مستحق داد؟
 ج) میتواند به عنوان هديه بدهد و لازم نيست به او بگويد زكات فطره است؛ ولى بايد در نيت قصد زكات كند.

یکی از دستاوردهای بزرگ ماه رمضان توبه و انابه است؛ بازگشت به خدای متعال. 
  انسان تحت تأثیر هویٰ های نفسانی دچار خطا میشود، دچار لغزش میشود و گناه میکند. چه کار میکردیم اگر راه توبه نبود؟
  توبه را قدر بدانید. این توبه را نگه داریم. 
  هویٰ پرستی ما، دلهای سر به هوای ما دچار خطا و لغزش میشود. این فرصت را ماه رمضان در اختیار ما قرار داده است که بتوانیم خودمان را شستشو بدهیم. این شستشو خیلی ارزش دارد. این اشکها دل را شستشو میدهد، اما باید حفظش کرد، باید آن را نگه داشت.

 منبع :  مقام معظم رهبری، خطبه های نماز عید فطر ۱۳۸۸.

 روایتی طولانی و پر فضیلت از

پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله :

و چون شب عید فطر كه شب جوائز نام دارد فرا رسد، خداوند پاداش عمل كنندگان را بدون حساب و شمارش ببخشد.

 و چون صبح روز عید فرا رسد خداوند فرشتگان را به همه ی شهرها بفرستد.
 پس در زمین فرود آیند و سر كوچه ها و گذرها بایستند 

​بسم الله الرحمن الرحیم.

داری تمام می شوی و در حیرت این پایان پر از حسرت از درون آتش گرفته ام…

تو تمام می شوی ومن ملتمسانه دست به دامان ثانیه ها شده ام، ماه خوبم نرو…

کجا مثل تو ماه پیدا می شود که تمامش مال من باشد؟!

  تازه از  گیر دار دنیای فریب خلاص شده بودیم و داشت نسیم بندگی خدا  روحمان  را سیقل می داد افسوس که داری تمام میشوی ومن نمیدانم سال بعد دوباره در هوای پاکت نفس خواهم کشید یا  درحسرت دوباره دیدن روی ماهت ناگزیر خواهم شد.

خدا حافظ ماه عزیزم مرا به بندگی امیدوار کردی اما برروسیاهیم افزودی باشد که تا سال دگر روسفید وقابل قبول تر مهمانت شوم.

مهدیه منتظرالمهدی

_  کسی که مخارج روزمره او را شخص دیگری تامین می کند نان خور آن شخص محسوب می شود.

  زکات فطره همسر بر عهده چه کسی است؟

 _ آیات عظام امام(ره)، خامنه ای، خویی، فاضل، سیستانی، وحید، مکارم، صافی، شبیری و نوری: زکات فطره همسر با صدق نان خور بودن بر عهده شوهرش است.

 زکات فطره فرزندانی که در شهر دیگری دانشجو هستند بر عهده کیست؟

_ همه مراجع: اگر هزینه زندگی آنها را پدر یا مادرشان تامین می کند پرداخت زکات فطره بر عهده آنهاست و اگر خودش هزینه های زندگیش را تامین می کند پرداخت زکات فطره بر عهده خودش است.

خداوند متعال برای روزه داران امت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پاداشهایی را در نظر گرفته است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:

«‌اُعطِیت اُمَّتی فِی شَهرِ رَمضانَ خَمْساً لَمْ یعْطِهِنَّ اُمّةُ نَبِی قَبْلی أمَّا الواحِدَةُ: فَاِذا کانَ أوّلُ لَیلَةٍ مِنْ شَهرِ رَمَضانَ نَظَرَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ إلَیهِم وَمَن نَظَرَ اللهُ إلَیهِ لَمْ یعَذِّبْهُ أبَداً وَأمَّا الثّانِیةُ: فَإنَّ خُلوفَ أفْواهِهِمْ حینَ یمْسُونَ عِنْدَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ أطیبُ مِنْ ریحِ المِسْکِ وَأمَّا الثّالِثَةُ فإنَّ المَلائِکَةَ یستَغْفِرونَ لَهُم فِی لَیلِهِم وَنَهَارِهِم وَأمّا الرّابِعَةُ فإنَّ اللهَ عَزَوَجَلَّ یأمُرُ جَنَّتَهُ اَنْ اسْتَغْفِری وَ تَزَینی لِعِبادی فَیوشَکَ اَنْ یذْهَبَ بِهِمْ نَصبُ الدُّنْیا وَ اَذاها وَ یصیرُوا اِلی جَنَّتی وَکِرامَتی وَأمَّا الْخامِسَةُ فَإذا کانَ آخِرُ لَیلَةٍ غَفَرَ لَهُمْ جَمیعاً فَقَالَ رَجُلٌ فی لَیلَةِ القَدْرِ یا رَسولَ اللهِ؟ فَقالَ: ألَمْ‌تر إلَی العُمّالِ إذا فَرِغُوا مِنْ أعْمالِهِمْ وُفُّّوا؛» 

«‌به امت من در ماه رمضان پنج چیز داده شده که به امت هیچ پیغمبری پیش از من داده نشده است. 

​در آن جا رأي اکثريت اين شد که معيار صلاحيت مرجعيت است نه مرجعيت بالفعل، البته بعضي هم مخالف بودند، بعد از ارتحال حضرت امام در جلسه عمومي خبرگان هم که بحث شد مصوبه کميسيون خوانده شد که لازم نيست رهبر، مرجع بالفعل باشد بلکه اگر صلاحيت اين کار را داشته باشد کافي است. مستند ديگر نامه اي بود که حضرت امام به مجلس بازنگري قانون اساسي نوشته بودند و در آن جا تصريح کرده بودند که براي رهبري مرجعيت لازم نيست.1 پس مصوبه کميسيون، نامه حضرت امام و تأييد و عدم مخالفت اعضاي مجلس خبرگان، همگي مستند قوي و کافي براي آن انتخاب بود".[1]

​در اصل 107 پیش از بازنگری از عبارت «هر گاه يك مرجع را…» احتمال مرجعیت بالفعل فهمیده می شود، اما این واژه باید با توجه به قبل آن تفسیر شود که باز هم «صلاحیت مرجعیت و رهبری» را مطرح کرده که اگر مقصود، مرجع بالفعل باشد، عبارت رهبری در جمله قبل هم باید بالفعل باشد، در حالی که فردی به رهبری انتخاب نشده که رهبری او بالفعل باشد، از این روی همانگونه که در بخش اول اصل، مقصود از مرجع، افراد واجد صلاحیت مرجعیت و رهبری و نه مرجع و رهبر بالفعل، مد نظر است، در ادامه اصل نیز خبرگان از میان کسانی که صلاحیت مرجعیت را دارند(و نه مراجع بالفعل) یک فرد را بر می گزینند.
با نگاهي اجمالي به قانون اساسي؛ در مي يابيم كه:
اولاً: در اصل 109 قانون اساسي قبل از بازنگري، در بند 1 آمده است: «صلاحيت علمي و تقوايي لازم براي افتاء و مرجعيت، كه اين صفت و شرط به عنوان اولين و بارزترين شرط رهبري ذكر شده است.

با توجه به شرط مرجعیت در قانون اساسی قبل از بازنگری، انتخاب رهبری که در آن مقطع فاقد این شرط بود چگونه صورت گرفت؟

  پاسخ
 ۱ -  اصل 109 قانون اساسی پیش از بازنگری، صلاحیت برای افتاء و مرجعیت را مطرح می کند و نه مرجعیت بالفعل را و این شرط برای هر فردی که به درجه اجتهاد نائل شده و لو مرجع بالفعل نباشد می تواند وجود داشته باشد.