حضرت آیت الله یثربی مدظله:

رفتار با دیگران چگونه باید باشد؟

هر انسانی که در اجتماع زندگی می‌کند، برای اینکه موفق باشد، و در زندگی اجتماعی مطرود (رانده شده) نباشد، لازم است:

نفسخود را معیار و سنگ محک برخورد با دیگران قرار دهد!

حضرت امیرالمومنین علیه‌السلام می‌فرمایند:

فرزندم! نفست را بین خود و دیگران، میزان قرار بده و برای دیگران دوست داشته باش، آنچه را که درباره‌ی خود دوست داری، و آنچه را که خود از آن گریزانی، برای دیگران هم مپسند.

منبع: کتاب “سيری در رساله حقوق امام سجاد علیه‌السلام” حقوق خانواده، حق فرزند

1-امام خمینی(ره) می‌فرمود: والله اسلام تمامش سياست است. اسلام دين سياست است قبل از اينكه دين معنويات باشد (صحیفۀ امام، ج۱ص۲۷۰و ج۶ص۴۶۷)

2-اگر بپذیریم که دهۀ اول یا هفتۀ اول محرم، به‌نام «امر به معروف و نهی از منکر» باشد، طبیعتاً این دهه سیاسی‌ترین دهۀ سال خواهد بود؛ چون امر به معروف و نهی از منکر در درجۀ اول، سیاسی است.

3-اینکه ما با شنیدن امر به معروف و نهی از منکر، یاد بی‌حجابی و مسائلی از این دست می‌افتیم، ناشی از اشتباه ما در دینداری است. امر به معروف و نهی از منکر، اول به مسائل کلان مربوط می‌شود، بعد به مسائل جزئی‌تر.

4-وقتی امام حسین(ع) فرمود:«اُرِیدُ اَن آمِر بِالمَعروفِ وَ اَنهَی عَنِ المُنکَرِ» بعدش یک حرکت سیاسی انجام داد. ایشان می‌خواست از یاران خود در کوفه، برای کوبیدن قدرت سیاسی باطل کمک بگیرد؛ که البته یارانش بی‌وفایی کردند

بسیاری از تاریخ نویسان آورده اند: چون حضرت ابا عبداللَّه الحسین صلوات اللَّه علیه از مکّه معظّمه عازم شهر کوفه و سرزمین کربلا گردید. در بین راه در محاصره شدید لشکر عبیداللَّه بن زیاد لعین به سرکردگی حرّ بن یزید ریاحی قرار گرفتند. و پس از صحبت ها و مجادله ها، سرانجام توافق شد که حضرت به راه خود ادامه دهد تا از سوی عبیداللَّه (والی کوفه) دستور بعدی بیاید.

لذا امام علیه السّلام با همراهان به مسیر خود ادامه داد تا آن که به محلّی به نام «عُذَیْبُ الهِجانات» رسیدند. در این هنگام از طرف عبیداللَّه برای حرّ نامه ای به این مضمون آمد که بایستی از هر جهت بر حسین علیه السّلام و همچنین یارانش سخت گرفته شود. حرّ، نامه عبیداللَّه را برای امام حسین علیه السّلام قرائت کرد.

ادامه »

چون روز هفتم تولد حضرت سیدالشهداء (ع) شد، حضرت رسول (ص) تشریف آوردند و فرمودند: فرزندم را نزدم بیاور. قنداقه حضرت را به دست حضرت رسول(ص)دادند و حضرت گوسفند سیاه و سفیدی برای امام عقیقه کرد و یک رانش را بقابله داد و سر مبارک حضرت حسین (ع) را تراشید و به وزن موی حضرتش نقره تصدق کرده و خلوق بر سر مبارکش مالید.

سپس او را بر دامن خود گذاشت و گریه زیادی کردند و فرمود: ای اباعبدالله خیلی بر من گرانست کشتن تو.

اسماء می گوید: گفتم پدر و مادرم فدای شما باشد این چه خبری است که شما می فرمائید؟ و عوض شادی گریه می کنید؟!

ادامه »

امام زمان (عج) فرمودند: صحیفه سجادیه بخوان.

علامه محمدتقی مجلسی (مجلسی پدر) می فرماید:
من در اوایل بلوغ بسیار دنبال جلب رضایت خدای متعال بودم، و نیز بی قرار بودم از یاد حضرت حجت علیه السلام.
تا آنکه در بین خواب و بیداری دیدم صاحب الزمان صلوات الله علیه در مسجد جامع قدیم در اصفهان ایستاده اند.
به آن حضرت سلام کردم و دستشان را بوسیدم و سوالاتی را که برایم مشکل شده بود، از محضرشان پرسیدم.
سپس عرض کردم: مولای من! برای من مقدور نیست که همیشه خدمتتان برسم؛ پس کتابی به من عنایت فرمایید که همیشه بر طبق آن عمل کنم.

ادامه »

از امام سجاد علیه السلام پرسیدند:
‌ سخت ترین مصائب شما در سفر کربلا کجا بود؟
در پاسخ سه بار فرمودند: الشّام، الشّام، الشّام…
امان از شام !

در شام هفت مصیبت بر ما وارد آوردند که از آغاز اسیری تا آخر ، چنین مصیبتی بر ما وارد نشده بود:

1.ستمگران در شام اطراف ما را باشمشیرها احاطه کردند و بر ما حمله می‌نمودند و در میان جمعیت بسیار نگه داشتند و ساز و طبل می‌زدند.

2.سرهای ‌شهداء را در میان هودج‌های زن‌های ما قرار دادند. سر پدرم و سر عمویم عباس(علیه السلام) را در برابر چشم عمه‌هایم زینب و ام کلثوم(علیها سلام) نگه‌داشتند و سر برادرم علی اکبر و پسر عمویم قاسم(علیه السلام) را در برابر چشمان خواهرانم سکینه و فاطمه می‌آوردند و با سرها بازی می‌کردند، و گاهی سرها به زمین می‌افتاد و زیر سم سُتوران قرار می‌گرفت.

ادامه »

به گفته معاون فرهنگي جلسه اخلاق به سخنراني حجت الاسلام آزاد مسئول شورای زکات شهرستان رباط کریم با موضوع جايگاه زكات برگزار گرديد.

در اين جلسه ايشان عنوان داشتند: زكات رشد و نمو و پرداخت معيني از مال معني شده است اين فريضه بارها در آيات قرآن تكرار شده است در سوره هايي چون اعراف،نمل،فصلت،توبه و… تكرار چند باره نشان دهنده جايگاه و اهميت اين مهم نزد خداوند است. درست است كه در احكام اسلامي براي برخي از موارد چون گندم،جو، گوسفند، شترو… زكات واجب گرديده است، اما اين جداي از زكات مستحب است چرا كه زكات مستحب نياز به نصاب خاص ندارد همواره مي توان آن را از مال پرداخت نمود و موجبات خوشنودي نيازمندان و رضايت الهي را فراهم ساخت. اين روش در سيره معصومين بسيار مشاهده مي شود، بخشيدن انگشتري حضرت امير عليه السلام نمونه بارز و روشنم زكات مستحب است.
در اين عصر پرداخت زكات مستحب در كنار زكات واجب كمك بسياري به افراد نيازمند جامعه نموده و سبب بهبود شرايط مالي و اقتصادي مستمندان خواهد شد پس در تلاش باشيم با ترويج و تبليغ پرداخت زكات در محافل عمومي و مراسمات مذهبي اين عمل خير را گسترش داده موجبات رفاه حال نيازمندان را فراهم سازيم.

به گفته معاون فرهنگي در آستانه ماه محرم همايشي ويژه مبلغين حوزوي و غير حوزوي با عنوان حسين شهيد اشك در مدرسه علميه امام خميني(ره) برگزار شد.

در اين همايش كه با هدف تقويت مبلغان در سطح شهرستان و تشويق به حضور فعال ايشان در ايام عزاي حسيني در محافل مذهبي برگزار شد برنامه هاي متنوعي چون سخنراني، مسابقه زيارت عاشورا و… از برنامه هاي اجرا شده بود.
سر كار خان وفايي به ايراد سخنراني پيرامون موضوع وظايف مبلغان در عصر كنوني پرداختند ايشان عنوان داشتند: امروزه مبلغان دين به عنوان الگوي افراد جامعه هستند و رفتار و گفته هاي آنان به عنوان راه و رسم مسلماني مطرح مي شود پس بايد همواره مراقب اعمال خود باشند تا مبادا موجب آسيب رساندن به دين شوند. مبلغين در اين عصر بايد بكوشند با مجهز شدن به علوم روز دنيا و آگاهي و علم كافي به ايراد سخن بپردازند. روشنگري پيرامون حوادثي كه جامعه مسلمان دستخوش آن است كمك بسياري به شناخت دشمنان و اهداف آنان مي نمايد. پس در اين عصر حساسيت كار مبلغان بسيار زياد است چرا كه در كنار عزاداري براي سيد الشهدا عليه السلام بايد به ترويج سيره حسيني و ارتباط عاشورا و عصر حاضر بپردازند و موجبات بيداري مسلمين را فراهم سازند.

سخنرانی مدیریت( خانم افتخار اصغری)

سخنرانی استاد جناب آقای نحوی

سخنرانی خانم طاعتی

پخش تعهدنامه و مسابقه

بدینوسیله از مبلغات محترم شهرستان دعوت بعمل می آید در همایش حسین شهید اشک ویژه ماه محرم حضور بهم رسانید.

زمان: چهارشنبه 97/6/14 ساعت: 11-10
مکان: مدرسه علمیه امام خمینی(ره)
منتظرحضورپرشوروحسینی شماهستیم.
واحد فرهنگی مدرسه علمیه امام خمینی ره رباط کریم

دفتر کار پدرم در طبقه دوم ساختمان دادستانی قرار داشت و طبقه زیرین اتاق ایشان،  کتابخانه‌ای با سقف کاذب بود. کارمندی به نام فخار که مسئول دبیرخانه دادستانی کل انقلاب و از نفوذی‌های سازمان منافقین بود، بمبی را در سقف کتابخانه، واقع در زیر اتاق پدرم کار گذاشت و ۱۵دقیقه قبل از انفجار، محل را ترک کرد.

در ساعت هشت‌و‌چهل‌ دقیقه صبح روز‌ ۱۴شهریور۱۳۶۰،  بمب منفجر شد. موج انفجار، پدرم را از طبقه دوم به حیاط پشت دادستانی پرتاب کرد. ایشان دچار ضربه‌ مغزی هم شد. آن زمان من در سپاه مشغول فعالیت بودم که شنیدم دفتر دادستانی منفجر شده است. سریعا راه افتادم و وقتی به آن‌جا رسیدم، فهمیدم ایشان را به بیمارستان ارتش در خیابان ولی عصر(عجل الله تعالي فرجه الشريف) منتقل کرده‌اند. وقتی بالای سرش رسیدم، بیهوش بود. بعد هم ایشان را به بیمارستان شریعتی منتقل کردند و همان جا پدرم به شهادت رسید.

به علت شدت اختناق و فشار وارده از سوی رژیم استبداد، شاگردان دلسوخته امام خمینی (ره) از جمله شهید قدوسی تصمیم گرفتند کیفیت مبارزه را متناسب با وضع پراختناق تغییر دهند. این امر مقدمه تشکیل یک گروه سازمان یافته و مخفی از مدرسین و اساتید حوزه شد. این تشکیلات مخفی به بهانه بررسی و اصلاح امور حوزه برگزار می‌شد ولیکن به طراحی مبارزه با رژیم شاه می‌پرداخت. شهید قدوسی از موسسین این تشکل بود از دیگر فعالان این تشکیلات می‌توان به شخصیتی  همچون رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه‌ای اشاره کرد.

ادامه »

واقعه مباهله با نامه پیامبر(صلوات الله عليه) به مسیحیان نجران و دعوت آنان به اسلام شروع شد و در نهایت با عقب‌نشستن نجرانیان و ایمان‌آوردن عده‌ای از آنان پایان یافت.

نامه پیامبر و دعوت به اسلام

پیامبر اسلام(صلوات الله عليه) هم‎زمان با مکاتبه با سران حکومت‌های جهان و مراکز مذهبی، نامه‌ای به اسقف نجران نوشت و در آن نامه از ساکنان نجران خواست که اسلام را بپذیرند. مسیحیان تصمیم گرفتند که گروهی را به نمایندگی از خود به مدینه بفرستند تا با پیامبر سخن بگویند و سخنان او را بررسی کنند.

هیأت نجران که شامل بیش از ده نفر از بزرگان آنان بود، به ریاست و سرپرستی سه نفر به نام‌های عاقب، سید و ابوحارثه به مدینه آمدند. هیأت نمایندگان در مسجد مدینه با پیامبر اسلام گفتگو کردند. پس از اصرار دو طرف بر حقانیت عقاید خود، تصمیم بر این شد که مسئله از راه مباهله خاتمه یابد، از این رو قرار شد که فردای آن روز، همگی خارج از شهر مدینه، در دامنۀ صحرا برای مباهله آماده شوند.