هرکسی به هر طریقی که میتواند؛ یک مسئول یک طور میتواند، یک مشتري نانوایی یک طور میتواند، یک کارگر نانوایی طور دیگر میتواند. طبق بعضی از آمارهایی که به ما دادند، مقدار ضایعات نان ما برابر است با مقدار گندمی که از خارج وارد کشور می کنیم! آیا این جاي تأسّف نیست؟! همه ي اینها منکرات است و نهی از آنها لازم است. طبق نهج البلاغه، امیرالمؤمنین(ع) نهی از اینها را یکی از محورهاي اصلی توصیه هاي خود قرار داده است. در باب مسئولان، آنطور مشی کردن و عمل کردن و دستور دادن و قاعده معیّن کردن؛ در باب عموم مردم هم آنها را وادار کردن به حضور، به فعالیت و به احساس مسئولیت در مسائل اجتماعی، با همین امر به معروف و نهی از منکر.
1379/09/25خطبه هاي نماز جمعه ي تهران
کتاب راهبردهاي مقام معظم رهبري امام خامنه ای(مدظله العالی)در زمینه امر به معروف و نهی از منکر

یک وقت دو نفر تاجر و کاسبند و باهم همکاري و رفاقت می کنند، آن یک حکم دارد؛ یک وقت است که آن کسی که مسئول دولتی است و قدرت و اجازه و امضاء در دست اوست، با یک نفر رابطه ي ویژه برقرار میکند؛ این آن چیزي است که ممنوع و گناه و حرام است و نهی از آن بر همه ي کسانی که این چیزها را فهمیده اند در خود آن اداره، در خود آن بخش، بر ما فوق او، بر زیردست او واجب است؛ تا فضا براي کسی که اهل سوءاستفاده است، تنگ شود.
1379/09/25خطبه هاي نماز جمعه ي تهران
کتاب راهبردهاي مقام معظم رهبري امام خامنه ای(مدظله العالی)در زمینه امر به معروف و نهی از منکر

 بخش دیگري مربوط به عموم مردم است در درجه ي اوّل عبارت است از امر به معروف و نهی از منکر در مسائل اجتماعی. البته در مسائل فردي، تقوا بسیار زیاد مورد توصیه ي امیرالمؤمنین(ع) است؛ اما در زمینهي مسائل اجتماعی شاید هیچ خطابی به مردم شدیدتر، غلیظ تر، زنده تر و پُرهیجان تر از خطاب امر به معروف و نهی از منکر نیست. امر به معروف و نهی از منکر، یک وظیفه ي عمومی است.
1379/09/25خطبه هاي نماز جمعه ي تهران
کتاب راهبردهاي مقام معظم رهبري امام خامنه ای(مدظله العالی)در زمینه امر به معروف و نهی از منکر

الهی چگونه ما را مراقبت نباشد که تو رقیبی

چگونه ما را محاسبت نباشد که تو حسیبی

هر انسانى در وجود و نهادش باید واعظى درونى داشته باشد. پندها و مواعظ اگر از دلى پاك بر زبانى مطهر جارى گردد اثر بخش ‍ است .
هذا بیان للناس و هدى و موعظة للمتقین قرآن به انسان حیات حكیمانه مى بخشد. قرآن كریم پند و موعظه براى انسان است . قرآن كریم پندآموز عالمیان است .
نهج البلاغه كتاب پند و اندرز و موعظه است. سخنان و پندهاى معصومین سعادت انسان را در دنیا و آخرت بیمه مى كند. پندها زداینده زنگار غفلت هستند. در حقیقت بیداران كسانى اند كه پندپذیرند. امام حسن (ع ) مى فرماید: خدا رحمت كند كسى را كه نسبت به خویش یا برادر دینى با خانواده اش اندرز گو باشد.
هر انسانى در وجود و نهادش باید واعظى درونى داشته باشد. پندها و مواعظ اگر از دلى پاك بر زبانى مطهر جارى گردد اثر بخش ‍ است .
پند دهنده خود باید نخست عامل باشد تا بتواند بر دیگران نیز تاءثیر گذارد. موعظه سودمند و پند مۆ ثر آن است كه شنونده را از عمل به زشتى ها و بدى ها باز دارد. پند، جلا دهنده قلوب است .
پند، غفلت و بیخبرى را از انسان زایل مى كند. آثار آیة الله علامه حسن زاده آملى گنجینه اى است كه موجب بیدارى انسان و ارتباط با خدا مى گردد.
استاد بزرگوار پندهایى حكیمانه ، عارفانه و عاشقانه در كتاب هاى گرانقدر خود بیان نموده كه هر یك نور و شفاست و باعث مى شود كه زنگار غفلت از وجود انسان پاك شود. (عباس عزیزى حوزه علمیه قم اسفند 1379)

ميليون ها درخت در جهان به طور اتفاقی توسط موش ها و سنجاب هایی کاشته شدند!
که دانه هایی را مدفون کردند و سپس جای مخفی آن را فراموش کردند
خوبی کن و فراموش کن…
“روزی رشد خواهد کرد”

چنان “زندگی” را “سخت” گرفته ایم که گویی قرار است تا ابد باشیم!
کاش یاد بگیریم رها کنیم، بگذریم …
گاهی باید “رفت” …
دل به “ساحل” نبندیم؛ باید تن به “آب” زد …
ما به “آرزوهایمان” یک “رسیدن” بدهکاریم!
زندگی کوتاه است …
شاید فرصتی نیست،
تا عکسی شویم “یادگاری” بر روی طاقچه ای که هر روز گردگیری مان کنند …
اصلا” گاهی باید “نرسید"!
اصلا” قرار نیست به “همه آرزوها رسید"!
گاهی “نرسیدن” … و ” نداشتن” …؛
تو را “عاشق تر” می کند …
مفهوم زندگی چیزی جز “عشق” نیست …

دلم بود و حرم بود و امامم بود و تنهایی…
حرم قبله،حرم کعبه،عجب احرام زیبایی… لباس اشک آماده،سرم از شرم افتاده…
همیشه سنگ فرش او برایم مهر و سجاده… زیارت نامه می خواندم،دلم گرم زیارت شد…
نگاهم خورد بر قبرش،نمی دانم جسارت شد؟… نفس پشت نفس،ایوان به ایوان سیر می کردم…
گلاب چشم هایم را برایش خیر می کردم… بیا پیراهنم بو کن،هنوز عطر حرم دارد…
فقط ایوان و سقاخانه و یک صحن کم دارد… دلم آهو،دلم از او،دلم مشغول گفت و گو…
بزن نی زن به نام او، بگو … “یا ضامن آهو”

شاها نظری کن دل مسکین گدا را 
بگذار به چشمان ترم ، آن کف پا را 
از بهر ظهور تو دعا می کنم هر شب 
یک بار اجابت بنما خواهش ما را 
ای خاک درت تاج سرم مهدی زهرا(س)
نومید مکن از درت این بی سر و پا را

روزي كه خاك صحن رضا(ع) آفريده شد
مهر سجود اهل سما آفريده شد
خورشيد از درون ضريحش طلوع كرد
تا گنبدش رسيد و طلا آفريده شد
آواي آسماني نقاره خانه اش
پيچيد تا فضا و صدا آفريده شد
از حلقه هاي پنجره فولاد محشرش
عيسي كه جان گرفت و شفا آفريده شد
موسي ز دست خادم و دربان صحن او
وقتي مدد گرفت عصا آفريده شد
از سايبان گوشه صحن مطهرش
راهي به سوي كرب و بلا آفريده شد
*اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج*

بسم الله الرحمن الرحیم 

‘اَللّهُمَّ حَبِّبْ اِلَيَّ فیهِ الاِْحْسانَ وَكَرِّهْ اِلَيَّ فیهِ الْفُسُوقَ وَالْعِصْیانَ وَحَرِّمْ عَلَيَّ فیهِ السَّخَطَ وَالنّیرانَ بِعَوْنِكَ یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثین

خدایا دوست گردان نزد من در این ماه احسان و نیکی را و ناخوش دار در پیش من در این روز فسق و نافرمانی را و گناه را و حرام گردان در این روز بر من خشم کیفربار و آتش سوزان را به کمک خودت ای فریاد رس فریاد خواهان

O ALLAH, on this day, make me love goodness, and dislike corruption and disobedience, bar me from anger and the fire, by Your help, O the helper of those who seek help

ﻏﺮﻭﺭ “
ﻫﺪﻳﻪ ﻯ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭ
” ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ “
ﻫﺪﻳﻪ ﻯ ﺧﺪﺍﺳﺖ ؛
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ :
ﻫﺪﻳﻪ ﻯ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺥ ﻫﻢ مي ﻜﺸﻴﻢ
ﻭ
ﻫﺪﻳﻪ ﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭘﻨﻬﺎﻥ مي ﻜﻨﻴﻢ.

یاران امام مجتبی علیه السلام مشاهده کردند که آن حضرت به شاعری که انسان خوبی نبود هدیه ای عطا کرد. یکی از یاران لب به اعتراض گشود که چرا به شاعر فاسدی که خدا را معصیت میکند و به بندگان خدا تهمت روا میداد، کمک میکنی؟
قال علیه السلام:
ان خیر ما بذلت من مالک ما وقیت به عرضک، و ان من ابتغاء الخیر اتقاء الشر [انساب الأضراف ج 3، ص 23، حدیث 31].
امام حسن علیه السلام فرمود:
(بهترین بخشش از مال تو آن است که آبروی تو را حفظ کند، زیرا یکی از راه های جذب خوبی ها پرهیز کردن از بدی است.)

مسند الامام المجتبی علیه ‏السلام، ص 134، ح 18

قالَ رَسولُ الله صلی الله علیه و آله :

خَدِيجَةَ وأَيْنَ مِثْلُ خَدِيجَة؟َ صَدَّقَتْنِي حِينَ كَذَّبَنِي النَّاسُ‏ وَ وَازَرَتْنِي عَلَى دِينِ اللَّهِ وَ أَعَانَتْنِي عَلَيْهِ بِمَالِهَا إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَنِي أَنْ أُبَشِّرَ خَدِيجَةَ بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبِ الزُّمُرُّدِ لَا صَخَبَ فِيهِ وَ لَا نَصَب

 خدیجه! و کجاست مثل خدیجه؟ زمانى که مردم تکذیبم کردند تصدیقم کرد. بر دین خدا یاریم نمود. و با مالش به کمکم شتافت.
خدا به من فرمان ‏داد تا او را به قصرى زمردین بهشتى که سختى و محنت در آن نیست ‏.
بشارت ‏دهم بحار الأنوار : ج‏43 ،ص131
سفینة‏البحار، ج‏1، ص‏381

ابصار قلوب به معناى آن نیرویى است که آدمى به وسیله آن تعقل مى ‏کند و حق را از باطل تمیز مى‏ دهد.

ابصار قلوب همان چیزی است که امام زین العابدین(ع) می فرماید:

«خدای تبارک و تعالی برای هر انسان چهار چشم قرار داده که با دو تای از آن امور دنیا را می بیند و با دو تای دیگر امور آخرت را می نگرد؛ پس اگر خدا خواست به بنده ای نظر رحمت کند دو چشم قلب (درک کننده امور آخرت) او را بینا می کند، و اگر نظر رحمت به بنده ای نکند آن دو چشم را به حال خود (بسته) رها می کند.